Gedichten claire vanden abbeele

  • Alles leeft in tijd
    zo is het bestaan.
    Komen en gaan
    zaaien en maaien
    de eeuwigheid ingaan.
    Alles heeft zijn tijd.

    claire vanden abbeele
    uit Nu jij er niet meer bent, Lannoo

  • Als helemaal voor niets
    als een trilling van liefde
    ben je me beloofd nabij
    laaiend in stilte die zindert
    van tekens en toen.

    Later steeds later
    vertalen zich herinneringen.
    Ontroering voor altijd.

    claire vanden abbeele
    uit Alles wacht op ons, Lannoo

  • Because of love
    we walk farther
    out and in ourselves
    heartfelt and many-voiced
    connecting joined together
    indelibly tied together.

    claire vanden abbeele
    uit Alleen de liefde, Lannoo

  • Een fluisterende herinnering
    een echozaadje van de zon
    een spatje melkweg maar...
    laat mij zijn
    de zucht van ons verhaal
    de weerkaatsing van dromen
    of zomaar en eenvoudig
    een ijsbloem
    een eeuwig wonder om naar te kijken.

    Laat mij wonen
    in woorden
    die jou weerkaatsen
    in klanken die dwarrelen
    zacht als een sneeuwvlokkend verhaal
    als de valentijn van teder verlangen
    als een wilde bries
    een ademtochtje troost
    een veegje hoop.

    Laat mij
    lach
    zoen
    hemel zijn
    één handenreikend gebaar
    naar jou.

    Laat mij jou
    duizend keer omhelzen
    ontmoeten, omarmen.

    Jij bent mijn ster
    nauwelijks een sproetje van de nacht.
    Laat mij in eeuwigheid voor je vallen
    een trouwe wensvervulling voor je zijn.

    claire vanden abbeele
    uit Jij bent gekomen om te blijven, Lannoo

  • Er is geen weg die gebaand is.
    De regen wast altijd weer elke voetstap uit.
    Er is geen vastliggend doel.
    De aarde draait voortdurend om haar as.
    Er is alleen het weet hebben
    van een Liefde zonder maat.
    Als we aandachtig luisteren
    naar dat vreemde weerkerende gefuister
    dan komen we op de plek die ons bewaart.

    claire vanden abbeele
    uit Als ik troost kon zijn, Lannoo

  • Herinneringen laten geboren worden
    het is een helend proces
    waarin je al je liefde en je verdriet
    je warmte en je weemoed
    verzamelt en samenrijgt
    tot een kralenketting
    die je gidst over de kloof
    van pijn en verdriet.

    claire vanden abbeele
    uit Herinneringen aan een geliefde, Davidsfonds

  • Hou me (niet) vast
    vanaf hier
    heb ik alleen te gaan
    ik zal altijd
    - ergens -
    bij je zijn
    we zijn tochtgenoten
    maar hier neem ik afscheid
    ik neem je lach en je speelsheid mee
    je warme liefde ook
    maar hou me niet vast
    want
    ik wil zoals altijd
    in vrijheid
    mijn eigen weg kunnen gaan.

    claire vanden abbeele
    uit De kunst van het afscheid nemen, Lannoo

  • Je bent niet op reis
    je slaapt niet
    je bent niet heengegaan
    je bent geen droom
    je kijkt net als ik
    hoe je veranderd bent
    in wind en regen
    in stroming van licht.

    claire vanden abbeele
    uit Meer dan verdriet, Lannoo

  • Jou beminnen en koesteren
    je hart vullen
    het antwoord lezen
    niets vasthouden
    niet aan banden leggen
    alleen zijn
    en vol verlangen
    jouw wereld binnentreden.

    claire vanden abbeele
    uit Onuitwasbare tekens van liefde, Lannoo

  • Ne me retiens pas
    désormais
    il me faut marcher seul
    à jamais
    - partout -
    je serai près de toi
    tu es mon compagnon de route
    mais je te quitte ici
    j'emporte ton rire et ta légèreté
    et puis ton amour qui réchauffe
    mais ne me retiens pas
    car
    comme toujours
    j'aspire à faire route
    en toute liberté.

    claire vanden abbeele
    vertaling 'Hou me (niet) vast'

  • Omhullend en vertrouwd
    tekent zich het blauw
    van zorg en nabijheid
    groot is wie naast je staat
    en met je meegaat
    sterk is wie je laat gaan
    en je vrij maakt.

    claire vanden abbeele
    uit Wie was, kan nooit vergaan, Lannoo

  • Omwille van het beminnen
    stap ik verder
    uit en in mezelf
    innig en meerstemmig
    verbindend verbonden
    onuitwisbaar verweven.

    claire vanden abbeele
    vertaling 'Because of love'

  • Tijdens het reizen door het oeroude heen
    zijn door vele vrouwen paden uitgeslepen.
    Het is een route geworden.
    Een vertrouwde route voor hen
    die uit hun bedding zijn getreden
    voor hen die zich adembenemend
    lenen tot één samenhangend geheel.

    Aan alle kanten schuiven ze grendels open.
    Intiem bevruchten ze aarde. Nooit moe
    van het verwekken, nooit moe van het wachten
    vervullen ze dromen van innerlijk weten.

    Er zijn vrouwen als vuurrode vlammen
    die met glanzende ogen zingen,
    vechten, huilen en bewonderen.
    Fier en verleidelijk.
    Omwille van de liefde.

    claire vanden abbeele
    uit Als vrouwen beminnen, Lannoo

  • Tussen toen en nu
    gonst het eerste woord
    Liefde.
    Ik kan het zo oprapen
    en er eindeloos in wonen.

    claire vanden abbeele
    uit Er zijn voor jou, Lannoo

  • Zij sneeuwt in mij
    zij schreeuwt in mij
    zij zoent in mij
    naar uit
    weg
    naar binnen
    gekeerd
    warm ik haar
    wil ik haar
    troosten
    vormen
    vullen
    zo leef ik haar
    zacht en krachtig
    zij
    de vrouw die ik ben.

    claire vanden abbeele
    uit Vrouwenogen, Lannoo

  • Zo dicht

    Zo dicht
    bij de grens van het licht
    raken wij eeuwigheid aan.

    Tijd kan ons gestolen worden
    want geen uur gaat voorbij
    zonder leven,
    zonder verlangen.

    Gegaan tot waar wij kunnen
    overwinteren we in elkaar
    toegedekt
    met zachte kleuren vol van afscheid.

    Het is duidelijk
    dit leven samen
    wordt geschiedenis.
    Wij verliezen beiden stem
    bij dit heengaan.

    Ik voel jouw laatste adem
    heviger dan mijn eigen leven
    zo dicht
    je ogen
    je oren
    je mond
    je handen
    je voeten
    je adem.

    Nog een keer
    zo dicht en tastbaar
    eeuwig
    deel van mij.

    claire vanden abbeele
    uit Jij bent gekomen om te blijven, Lannoo